امروز مختصری در مورد حضرت محمد(ص) می خوام بنویسم . البته نه اینکه کی بدنیا اومد و پدر و مادرشون کی بوده و ... اینا نه.

از هرچه گویم برتری،وز هرچه خواهم بهتری   

                                                وز آنچه دانم مهتری ، ای جان جانها لا جرم

وقتی که جهل اعراب بادیه نشین به نهایت خودش رسیده بود و کارهایی می کردند که از قوه تصور ما هم خارجه (برادر بزرگ من یه دختر ماه داره می گه :من موندم این عربا چه جوری پاره تنشون رو زنده زنده موقعی که داشته گریه می کرده و از پدر و مادرش تقاضای کمک می کرده زنده بگور می کردن-حتی سنگدل ترین افراد هم موقع گریه بچشون به رحم میانو بچشون نوازش می کنن و یه جوری خلاصه ساکتش می کنند)  نیاز به یه فردی که اونها رو آدم کنه شدیدا نیاز می شد. این بود که خداوند به وعده خود عمل کرد حضرت خاتم الانبیا رو به رسالت برگزید.

نعت النبی المصطفی لما عفی رسم الصقا

                                           تهدی به اوصافنا برشاده سبل الاعم

ای قوت دلها گفت او مهر هدی بر گفت او

                                          ما نام قلبی جفت او ،فخر عرب نور عجم

وظیفه محمد(ص) یاد دادن مهربانی و عطوفت به اعراب بود .اون اومده بود که به غیراز یکتا پرستی ،به اونها شیوه درست زندگی رو هم یاد بده.پیامبری که اخلاق نیکوش زبانزد خاص و عامه. او قبل از رسالت با راستگویی و امانتداری و اخلاق حسنه اش مورد توجه مردم بود .بر خلاف اونچه که بعضی وقتا می شنویم حضرت محمد (ص) یک انسان کاملا عادی بود.ولی یک فرقی اساسی با مردم عصرش داشت و اونهم درجه آگاهی او بود او خیلی بیشتر از مردم اطرافش میفهمید و خیلی بیشتر از اون به خاطر نادانی مردم زجر می کشید و ناراحت بود .ناراحتیش به حدی رسیده بود که خدا بهش گفت محمدم وظیفه تو راهنمایی و ارشاد مردم به سوی حقه تو در قبال اینکه ایا اونها به راه راست میان یا نه وظیفه ای نداری؟ محمد به راهنمایی ها و ارشاد خود ادامه داد ولی مردم به سختی به ندای حق او لبیک گفتند:

عالم اندر میان جاهل را                  مثلی گفته اند صدیقان

شاهدی در میان کوران است         مصحفی در سرای زندیقان           سعدی

پیامبر سالها سختی کشید و تحریمهای زیادی رو تحمل کرد تا که به هدف خود برسد.

با اراده اگر دری را بکوبی ، گشاده می گردد.          حضرت محمد(ص)

در اون سالها خدیجه (س) رو از دست غمی که تا آخر عمر بر روی دوشش سنگینی می کرد.فردی که یکی از دلایل گسترش اسلام رو ثروت اون میدونیم که البته بعد از اخلاق نیکوی حضرت رسول .پیامبر همیشه امتش رو به مهربانی و راستگویی و تفکرودانش دعوت می کرد بر همین اساس بود که فرمودند:یک لحظه تفکر بالاتر از هفتاد سال عبادت است.

اما مسلمانان بعد ازو چه کردند به هرجا که حمله می کردند و فتحی نصیبشون میشد اولین کاری که می کردند کتابخانه ها رو آتش میزدند که نمونه های معروف اون کتابخانه های ایران و کتابخانه بزرگ اسکندریه است.

بعد ازو تمام خلافا و حاکمان اسلامی با آگاهی و دانش به مبارزه ای سخت بر خواستند و هرکه چیزی غیر از اونچیزی که اونا می خواستند می گفت سریع حکم ارتدادش صادر میشد.

پیامبر همیشه امتش رو به اتحاد دعوت کرد و دقیقا در همون ساعات اولیه بعد از وفات حضرتش اختلافات و جدایی ها در بین مسلمین شروع شد.

...................................

می دونم اون چیزی که می خواستم نشد ولی شما به بزرگواری خودتون ببخشید.شاید بعدا یه مطلب بهتر نوشتم که حق مطلب ادا بشه (که البته کار سختیه )ولی خوب برگ سبزی بود تحفه درویش –

...........................................

آتش زهد وریا خرمن دین خواهد سوخت

  حافظ این خرقه پشمینه بیندازو برو

................................................

مصطفی (ص)دخلق را این ادب آموخت و گفت :{کلموا الناس علی قدر عقولهم }با هرکس سخن به قدرعقل وی گویید و آنچه بر نتابد بر وی منهید.

هرکسی را جام او جان او همسان کنید

                          هرکسی را نقل او با عقل او بر هم نهید      کشف الاسرار