امروز توی یه جای خیلی بد مسیر یه نفر تا من و دید چنان ترمزی زد و رفتیم که سوار شیم دیدیم یکی از دبیرای دوران دبیرستانمونه.

جا خوردم بعد از 4 -5 سال من و شناخت اونم با این تغییری که من کردم و اون سرعتی که اون داشت. خلاصه تو ماشین ازم پرسید درس و چیکار کردی گفتم توی دانشگاه انصراف دادم. گفت که هنوز کله شقی زمان دبیرستانتو داری گفتم چه جورم(البته با خنده) – البته الان خیلی سر به زیر شدم- بعد گفت که خیلی اشتباه کردی حیف این همه استعداد و تواناییه؛ بشین بخون امسال شرکت کن. گفتم همین قصد رو دارم و می خوام بشینم بخونم – البته نا گفته نمونه می خوام برم کلاس کنکور اونم به توصیه برادر بزرگم-  شاید سال دیگه من و جز رتبه های تک رقمی دیدین. خوب اونم گفت که دیگه بازنشسته شده و ...

از خاطرات که تعریف میکرد که چه جوری اذیتشون میکردم و مخشون رو تو فرقون میریختم حسابی خندیدیم و یه خورده هم خجالت کشیدم بعدشم گفت بعد از اینکه رفتی آرزوی یه دانش آموز مثل تو رو داشتم درس خون زرنگ و شیطون .

   خیلی خوشحال شدم که دیدمش و تجدید خاطراتی بود حسابی.

پ ن : چند وقت پیش که رفتم مرکز پیش دانشگاهی برای کاری دیدم همه من و به اسم صدا میزنن و خوش و بش میکنن و من اسم خیلیاشون و نمی دونستم خیلی خجالت کشیدم آخه توی اون مرکز من همش یه سال تحصیلی بودم اونم هفته ای 4 روز. دقیقا اونها هم شیطنت های من یادشون بود.

پ ن : الان که فکر میکنم می بینم من یه دانش آموز استثنایی بودم – نه اینکه از خودم تعریف کرده باشم- و همین استثنایی بودنم باعث شده که توی ذهن همه دبیران و مسئولین و دفتر دار و آبدارچی و ... مونده باشم. استثنا من با بقیه دانش آموزان درسخون یکی فعالیت خیلی زیاد فرهنگی و اجتماعی و سیاسی و ... و شیطونیم بود یه خورده ام کله شقیم. و فرقم با بچه های کله شق مدرسه هم درسخونی و ممتاز بودنم در زمینه درسی بود.

.............................................................................................................

شنیدم یه نفر گفت که ایران می تونه تا 120 میلیون نفر جمعیت رو هم اداره کنه. شخص عاقلی هم گفت که اگه راست میگین شرایط شغلی و رفاهی و امنیتی رو برای همین 60،70 میلیون درست کنین 120 میلیون طلبت.

.............................................................................................................

ای نور چشم من سخنی هست گوش کن     تا ساغرت پر است بنوشان و نوش کن