شیخ رضی الله عنه را پاسخی بایستی از برای جمیع مریدان IQ، و از آنجا که وی را یارای پاسخ گفتن به تک تک مریدان نبودی پاسخی سرگشاده نگاشتی از برای جمیعهم اجمعین.
بابا من موندم این اساتید و دبیران و معلمان گرانقدر ادبیات چی کار میکنن؟ ما رو با اینکه رشتمون غیر مرتبط بود که بلایی سرمون اوردن که بی ادبیات زیستن نتوانیم ولی شما چرا اینجوری هستین نمیدونم؟ شاید اشکال ازمن و یا از شما.
این اساتید محترم به شما نگفتن که شعر حافظ چند وجهیه؟ چرا همه به ظاهر توجه کردن. دلم میخواست یکی به اصل برسه که من نخوام این و اینجا توضیح بدم.
آن ترک پریچهر: منظور ان مرید شیخ بودی که ان صحبت را کرده بودی.
که دوش از بر ما رفت: منظور که دوش اومد و کامنتی گذاشت و رفت.
آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت: منظور از شیخ درین مدت چه چیزی دید چه اشتباهی؛ چه غلطی و چه خطایی که او از آن راه خطا رفت و شیخ را خودکامه پنداشت.
الان دویزاری همه افتاد؟
خوب الحمدالله.*
نون: مگه شیخا چشونه که ترک پریچهر نداشته باشن.
کورال: از تو که انتظار نداشتم.
ندا.ح: ما هنوز اندر دام هیچ پریچهری نیوفتاده ایم به لطف حق تعالی: 
نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد
بختم ار یار شود رختم ازینجا ببرد**
رکسانا: بابا به پیر به پیغمبر این شیخ با بقیه شیوخ فرق داره. ما نیز البته در آینده شاید چونین شدیم.
یک خاطره:
چندی پیش با یکی از حاجیهای کت و کلفت– نمیدونم املا((کت)) درسته یا نه؟- جایی رفته بودیم که سیل حوریان بهشتی نیز اونجا بودن ما جلوی حاجی خجالت می کشیدیم به فیض برسیم و دیدیم نه بابا حاجی خودش غرق تماشاست.
گفتیم: حاجی حالا ما مجردیم نگا کنیم ایرادی نداره شما که ماشالا....
گفت: ندیده یک چیز میخواد دیده هزارتا.
گفتم شاید بعدا ما هم دیدیم و حرمسرایی درست کردیم خدا رو چه دیدی.***
شیخ ابوزید: بابا بازم به تو.
پشه جون تو که منو کشتی با این کامنتات.
بابی: همینکار رو کردم. از طرف بالا همونجایی که کفترها می ایند.
سانی: شیرینترین ابراز همدردی رو که داشتیم حالا نمیدونم بخاطر حرصها بوده یا ترک پریچهر؟
مرضیه: به تو دیگه هیچی ندارم بگم زبونم داره کمکم مو در میاره.
توکا: به به.... نه عزیزم یار شادان می خواهیم.
* : شیخ هیچ ادعایی در ادبیات نداره یه وقت فکر نکنیدها
**: به قول یکی از دوستان از بی لیاقتی ماست که عاشق نمیشیم وگرنه این همه دختر گل و گلاب...
*** : لطفا برداشتهای بد در مورد شیخ نکنید
