سلام بر تمام دوستان و عرض پوزش به خاطر چند روز تعطیلی این وبلاگ . حال همتون که عالیه (چون می دونستم سوال نکردم – چو دانی و پرسی سوالت خطاست-) خوب بگذریم توی این هفته اتفاقات مهمی رخ داد از جمله حذف تیم ملی ایران از رقابتهای جام جهانی! که البته به نظر من غیر منتظره نبود.

         می خوام یه نکته ای رو اینجا توضیح بدم تیم فوتبال ما دقیقا منعکس کننده جامعه ما بود(البته نمایششون توی جام جهانی) خوب اولش که ما با هارت و پورت بسیار به مصاف حریفان اروپایی و آمریکایی و آفریقایی خودمون رفتیم که نمونه اش رو هم توی سیاست خارجه مون شاهد هستیم –البته من به دلیل مصالحی وارد ریز مسایل نمی شوم شما دیگه باید با اشاره من تا آخر خط برین متاسفانه! و یا به عبارت بهتر به قول ملاصدرا چشم بینا عذر می خواهد لب خاموش را –  البته نیمه اول بازی مکزیک رو خوب بازی کردیم – مثل نیمه اول پرونده ... – ولی خوب بعد به دلایلی نیمه دوم گند زدیم .

      در مورد بازی دوم هم که اکثر کارشناسان هم عقیده بودند ما کجا و پرتقال کجا – البته من هنوز نفهمیدم پرتقال رو با کدوم غ یا ق می نویسن-  که البته باز بازی ما بد نبود ولی خوب با تعویض یکی از عناصر کلیدی –علی کریمی – بازی به طور کل به حریف واگذار شد و اگر ما قدری هوشمندانه بازی میکردیم می تونستیم مساوی بگیریم البته بعد تلاشهایی شد مثل آوردن فریدون زندی  ولی کار از کار گذشته بود.که البته بازهم به مسایل مملکت برگردیم با اینکه خیلی دیر شده ولی با یک هوشمندی و زکاوت و شاید تعویض بتونیم نتیجه فعلا یک هیچ باخت رو مساوی کنیم.

         در بازی سوم که برخی عناصر به بهانه نتیجه نگرفتن در بازی قبل و تبلیغات در این زمینه که نتیجه نگرفتن آن بازی به دلیل عدم حضور فلانی بوده بازهم حضور در میدان جهانی رو تجربه کردند-علی دایی-  البته با امید به ضعف رقیب ولی باز هم به انتظارات پاسخ نگفتند و باز هم عناصر فنی و کلیدی بر روی نیمکت بازی رو مشاهده کردند. نمونه اش را در سطح ... می توانید ببینید که مشکلات معیشتی مردم را ناشی از قرار گرفتن حکومت در دست اصلاح طلبان می دانستند ولی خود ... .

        شما می تونید مطلب فوق رو مقدمه این مطلب بدونید و یا این مطلب رو مستقل از مطلب فوق.

    برگردید به حال و هوای کشور در سال گذشته و انتخابات ریاست جمهوری البته من در این روزها به خاطر شکست کاندیدای مورد علاقه ام – دکتر معین – ناراحت بودم ولی فکر نمی کردم که آقای احمدی نژاد هم رئیس جمهور شود. یکم به مطالب گفته شده در اون روزها دقت کنید عدالت اجتماعی  مهروزی و ... .

  وقتی که بحث بر سر آوردن نفت بر سر سفره مردم بود – خودش یا پولش فرقی نمی کنه- یاد یکی از مباحثه ها در دوران دبیرستان با یکی از دبیران اوفتادم که بحث بر سر رفاه ملی بود دبیرمون کشور دانمارک رو مثال زد و گفت این کشور کوچولو و کم جمعیت شیر کل دنیا رو تامین می کنه ! منم از سر حاضر جوابی (که نقل است که از کرامات ما بودندی) گفتم ایران ما هم نفت کل دنیا رو تامین می کنه (البته کمی اغراق بود) ولی جواب هوشمندانه و تیز دبیرمون من و به فکر فرو برد و اونهم این که شیر رو همه می تونند بخورند ولی هرکسی نمی تونه نفت بخوره !!! و برای نمونه گفت که اگه تو نفت بخوری چی میشه گفتم اگه کم بخوریم مسموم ولی اگه زیاد بشه میمیرم. گفت احسنت معده قشر ما عادت نداره به نفت!!!! الته اون موقع می گفتند که کوسه ها به نفتکشها حمله میکنند.!!

    ولی بعد ازانتخاب آقای احمدی نژاد گفتم یعنی میشه معده ما هم به نفت عادت کنه!! حالا بعد از یک سال نه تنها نفت سر سفره مردم نیومد که حتی نون هم به دلیل گرونی از سر سفرشون رفته !!! از اتفاقات مهم این هفته و از برکات دولت اسلامی و عدالت گستر و فقرستیز هم گرونی نون بود. البته نقد و بررسی مسائل مربوط به یارانه ها رو جای دیگه حتما مورد کنکاش قرار خواهم داد.

به یاد دوران گذشته یک حکایت از گلستان سعدی:

بزرگی را پرسیدم از سیرت اخوان صفا، گفت : کمینه آنکه مراد خاطر یاران بر مصالح خویش مقدم دارد و حکما گفته اند برادر که در بند خویش است نه برادر و نه خویشست.

            همراه اگر شتاب کند در سفر تو نیست            

                  دل در کسی مبند که دلبسته تو نیست

         فلک به مردم نادان دهد زمام مراد

                  تو اهل فضلی و دانش همین گناهت بس    حافظ

طولانی نشد؟ نه ایول